Verzoek van bewoners Veldhuisweg in IJhorst om op te treden tegen permanente bewoning en overlast wordt niet ontvankelijk verklaard

Het handhavingsverzoek van bewoners van de Veldhuisweg in IJhorst tegen de gemeente Staphorst om op te treden tegen permanente bewoning op recreatieparken in hun straat, is niet ontvankelijk verklaard. De bezwaarmakers zijn verbijsterd.

De buurt strijdt tegen permanente bewoning en de overlast in de straat.

De buurt strijdt tegen permanente bewoning en de overlast in de straat. Foto: Frens Jansen

De bewoners klagen al langer over verrommeling van het straatbeeld, parkeren door bezoekers en bewoners, ondanks het parkeerverbod, intensief woon-werkverkeer op de smalle plattelandsweg en wandelaars die privéterreinen doorkruisen. Ze stelden een lijst op met huizen op de parken in hun straat waar permanent bewoond wordt. De gemeente Staphorst vindt dat de vier gezinnen die bezwaar maken niet aan te merken zijn als belanghebbende.

Volgens de gemeente zegt de wet dat een belanghebbende diegene is wiens belang rechtstreeks bij een besluit of een geschil is betrokken. Er moet daarnaast ook sprake zijn van een objectief belang, maar daar is volgens het college van burgemeester en wethouders van Staphorst geen sprake van. Verrommeling van het straatbeeld of de intensiteit van woon-werkverkeer zijn subjectieve belevingen. ‘Het verschil tussen objectief en subjectief is als het verschil tussen feiten en meningen. Het is geen feit dat het straatbeeld verrommelt of dat er intensief woon-werkverkeer is, maar zo wordt het door u ervaren en dat is subjectief’, laat het college aan de bewoners van de Veldhuisweg weten.

Belang ontbreekt

Volgens het college heeft geen van de huizen waar de indieners van het handhavingsverzoek wonen, direct zicht op de door de indieners genoemde huizen waar permanent gewoond wordt en is de afstand simpelweg te groot om overlast te ervaren. De gevolgen van permanente bewoning voor de bewoners zijn daardoor dermate gering dat een persoonlijk belang ontbreekt.

De bewoners die al jaren klagen over de parken die in hun straat en soort woonwijken worden, dat het veel te druk is, dat er illegaal wordt gekapt en gebouwd en dat de recreatieondernemers naar eigen goeddunken doen en laten waar ze zin in hebben, vallen bijna van hun stoel van verbazing. Ze hebben het gevoel tegen de permante bewoning en overlast te strijden én tegen de lokale overheid die niet voor ze opkomt. „Het is klip en klaar dat het gebruik van de parken anders is dan de bestemming”, zegt een woordvoerster van de bewoners. Ze heeft het over wildwesttaferelen in haar straat. „Het is hier een vrijstaat.”

Veel vakantiewoningen

De recreatieparken aan de smalle Veldshuisweg herbergen veel vakantiewoningen. Park ’t Veldhuijs heeft er 74 en nog zeven op een aanpalend stuk; park het Reestdal heeft er 44; park Reestervallei telt 88 huisjes, 17 mobilehomes en 10 glampingtenten en park De Vleugel heeft een vergunning voor tien woningen.

Het bestemmingsplan bepaalt dat er 25 woningen per bruto hectare mogen staan binnen de bestemming ‘recreatie-verblijfsrecreatie’. De parken ’t Veldhuis’ en De Vleugel horen op grond van het bestemmingsplan bij elkaar. De totale oppervlakte van de beide parken is 47.533 vierkante meter. Er mogen dus in totaal 118 recreatiewoningen staan. Er mogen in totaal nog 34 recreatiewoningen bijkomen op beide parken.

Ook de parken Reestdal, park Veldhuisweg en park Reestervallei horen bij elkaar. Deze parken liggen in één bestemmingsvlak. De totale oppervlakte van park Reestdal, park Veldhuisweg en park Reestervallei is 104.384 vierkante meter. Op deze parken mogen 260 recreatiewoningen staan. Deze parken mogen nog 101 woningen bij bouwen. Europarcs Reestervallei heeft grootste plannen voor een forse uitbreiding die dus mag volgens het bestemmingsplan.