Rémon Kwant uit Koekange komt met zilveren en bronzen medaille terug van EK inlineskaten. 'Als Nederland komen we nog net iets tekort voor de echte top'

Rémon Kwant mocht bij de Europese kampioenschappen inlineskaten twee keer het erepodium betreden. Nadat hij vorige week dinsdag met Lianne van Loon tweede was geworden op de teamsprint, veroverde hij zaterdag de bronzen plak op het onderdeel one lap.

Rémon Kwant is blij met zijn bronzen plak in Portugal.

Rémon Kwant is blij met zijn bronzen plak in Portugal. FOTO NEEKE SMIT

Het was voor de inwoner van Koekange zijn eerste individuele medaille op een EK en hij was er enorm blij mee. De voorronde van zijn optreden op de one lap, een rondje van bijna 400 meter, verliep voor Kwant verre van optimaal. Meer dan de 13de plaats zat er niet in, maar daarmee plaatste hij zich wel nipt voor de halve finale.

„Soms valt alles tijdens een toernooi op zijn plaats en dat gebeurde bij mij op de one lap. In die kwartfinale ging ik op een duizendste van een seconde door. Mijn goed getimede spagaatfinish gaf daarin de doorslag”, vertelt Kwant.

Wachten op uitslag

De halve finale, waarin hij als derde over de finish kwam, verliep ook niet gladjes. „Ik werd door een Spanjaard de bocht uitgeduwd en had meteen het idee dat dit niet klopte. Ik had er wel vertrouwen in dat de jury in mijn voordeel zou beslissen en de uitslag zou veranderen, maar die uitslag duurde erg lang. Pas in de bus op de terugweg naar het hotel werd bekend dat ik me voor de finale geplaatst had. De jury had besloten onze klasseringen te wisselen, hij werd derde en ik tweede. Ja, dat was reden voor een klein feestje in de bus, maar ik realiseerde me plotseling ook dat ik me weer op moest laden om de finale goed te kunnen rijden. Daar kwam nog bij dat ik een kleine verkoudheid onder de leden had en dat komt tijdens een toernooi natuurlijk nooit uit.”

De eindstrijd was opnieuw zenuwslopend, maar pakte voor Kwant uiteindelijk geweldig uit. „Je weet dat je met vier rijders van start gaat en ik moest, om op het podium te komen, minimaal eentje voor blijven. Omdat mijn start over het algemeen erg goed is, moest ik dus bij de start zorgen dat ik vooraan mee zat. Dat lukte goed want ik lag op de tweede plaats, achter de Italiaan Marsili. In de laatste bocht ging het nog bijna mis. De Fransman Sivilier kwam namelijk onderdoor en ik voelde dat de Italiaan Maiorca er ook aan kwam. We reden om het brons samen naar de streep en het dubbeltje viel nog een keer mijn kant op, want ik kwam opnieuw met een goede getimede spagaat met een duizendste van een seconde eerder over de finish. Ja, ik ben geweldig blij dat het gelukt is en supertrots.”

Procenten

De derde plaats die hem zijn eerste individuele medaille op een EK opleverde is voor de 26-jarige inwoner van Koekange niet een reden om achterover te gaan leunen. „Juist niet. Wat op dit EK duidelijk werd is dat als Nederland nog net wel iets tekort komen voor de echte top. We moeten dus kijken hoe we wat betreft niveau dichterbij de toplanden komen. Het gaat soms maar om procenten, maar dat is vaak wel het verschil tussen wel of niet een medaille. Misschien dat we er dan volgend jaar nog wat beter op staan dan dit keer.”