Wijhko is een gemoedelijke en gezellige volleybalvereniging en dat moet vooral zo blijven: 'Onze grootste ambitie is dat we weer van start kunnen'

Het oudste én tevens nog steeds spelend lid van Wijhko is 81 jaar. En onlangs werd Vrouwgje Gruppen (64) uit de Wijk benoemd tot erelid omdat ze al vijftig jaar lid is van deze volleybalvereniging

Sarina van der Spaa is al 8 secretaris van volleybalvereniging Wijhko en daarnaast speelster van 'Dames 1'.

Sarina van der Spaa is al 8 secretaris van volleybalvereniging Wijhko en daarnaast speelster van 'Dames 1'. Foto: Frens Jansen

Gruppen is bovendien medeoprichtster, en als speler en scheidsrechter nog steeds actief. De bestuursleden Sarina van der Spaa en Jenneke Lubberink reikten haar vorige maand de oorkonde en de bloemen uit. „We hebben veel trouwe leden die al lang lid zijn. Dat typeert Wijhko. Een gezellige en gemoedelijke vereniging en dat is prima zo. Onze grootste ambitie is dat we weer van start kunnen.”

Even een duik in de volleybalgeschiedenisboeken. Op 10 april 1971 werd in IJhorst een volleybalvereniging opgericht met de prachtige naam Doka (Door oefening kan alles). Die vereniging kon het jarenlang bolwerken, maar moest vanwege een teruglopend ledenaantal fuseren met twee andere volleybalclubs, die met diezelfde tendens te maken hadden. Op 1 oktober 2000 ging Doka samen met WGV uit de Wijk en De Boo uit Koekange. De naam van de fusieclub werd toen Wijhko (de Wijk, IJhorst en Koekange).

Alleen senioren

„We zijn een kleine en actieve vereniging, met ongeveer zestig leden. Het ledenaantal is aardig verdeeld over de drie plaatsen en we hebben ook wat leden uit Meppel. Wel alleen senioren, ja. Tot een jaar of twee geleden hadden we ook nog jeugd, maar zoals bij zo veel andere volleybalverenigingen liep dat aantal terug en moesten we ermee stoppen. Je hebt toch minimaal zeven jeugdspelers nodig om een team te formeren en die hadden we niet”, stelt Van der Spaa, die zelf speelster is van ‘Dames 1’.

Dat team mag wel worden aangemerkt als het paradepaardje van de vereniging. „We hebben met Boy Soentpiet een trainer in huis die naam heeft gemaakt in de regio. We spelen in de eerste klasse en hebben de laatste jaren meegedraaid in de middenmoot. Dit seizoen wilden we voor een plek in de top drie van de eindrangschikking gaan. Maar door corona is daar niets van terechtgekomen.”
Het eerste damesteam timmert dus aan de weg; het werd in 2016 al eens kampioen en kijkt omhoog. Vorig jaar was er zelfs al wat aanloop vanuit Zuidwolde en het team traint twee keer in de week, op maandag en donderdag.

„Ook Heren 1 speelt in competitieverband. Dat is eigenlijk wel een bijzonder team. Mannen met een gemiddelde leeftijd van misschien wel boven de 50 jaar en die al jarenlang samenspelen. Soms trainen of spelen er wat jeugdspelers mee. De spelers van Heren 1 vinden het nog steeds leuk en hebben het prima naar hun zin. We trainen op maandag naast hen, en dan hebben ze vaak de grootste lol.”

Voor de rest wordt er vooral recreatief gevolleybald bij Wijhko. Zo doen drie teams mee met de stadscompetitie, die normaliter wordt afgewerkt in de Ezingehal in Meppel en waarbij iedere dinsdagavond allerlei ploegen uit de regio actief zijn. Jenneke Lubberink is er eentje van: „Door corona hebben we maar één avond kunnen spelen. We hebben twee damesteams en een mixteam die aan die competitie deelnemen. Dat is altijd heel erg gezellig en verder hebben we nog een recreantenteam, dat uit zo’n twaalf leden bestaat en op de maandagavond traint. Zelf ben ik denk ik al zo’n jaar of 40 lid, en nu voor de tweede keer penningmeester. Ook houd ik mij bezig met sponsoring.”

Steeds ouder

Wijhko zit al jaren rond de 60 leden, maar dat aantal loopt wel terug. „Onze leden worden steeds ouder en er komt eigenlijk niets bij, ook omdat senioren vaak al jaren spelen bij hun eigen vereniging. We liggen vanwege corona natuurlijk al lang stil en de meeste trouwe leden zijn wat ouder. Vrouwgje is zo’n iemand. Zij heeft vele jaren in de Nevobo-competitie gespeeld en volleybalt nu in de stadscompetitie. Ook fluit ze op zaterdag bij thuiswedstrijden in sporthal De Slenken in de Wijk en traint ze nog twee keer per week. Ze laat nooit verstek gaan bij de trainingen. Ik hoop dat, als we straks in september weer van start kunnen en mogen, onze leden ons wel trouw blijven.”

De twee bestuursleden - Van der Spaa is nu zo’n 8 jaar secretaris - benadrukken nogmaals het dorpse karakter van hun volleybalvereniging. „Het is echt ons kent ons. Dat merk je ook tijdens de activiteiten die we organiseren. Normaal gesproken sluiten we het jaar af met het Oliebollentoernooi. En als we onze ledenvergadering hebben, spelen we altijd een onderling toernooitje voor wie zin heeft. Dat is iedere keer heel erg gezellig en gemoedelijk, en dat is prima zo. Of we ambities hebben? Onze grootste ambitie is dat we weer van start kunnen. Hopelijk kan dat snel weer. En o ja: we hebben nog een soort van ambitie. We zijn al een aantal jaren op zoek naar een verenigingsvoorzitter. Dat wil maar niet lukken. Hopelijk is er iemand die die functie wil vervullen. Hij of zij kan zich melden bij een van ons.”