Reestkerk IJhorst blaast volgend jaar 200 kaarsjes uit, maar op deze oeroude plek aan de Reest wordt als sinds de diepe middeleeuwen het geloof beleefd

Kerkelijk erf in IJhorst. Oeroud. De kerk is 199 jaar oud, maar al sinds voorwereldlijke tijden wordt hier het geloof beleefd. Foto: Eelco Kuiken

De Protestantse gemeente IJhorst-de Wijk koerst af op een mijlpaal. De kerk in IJhorst, ook bekend om zijn klokkenstoel, bestaat volgend jaar 200 jaar. Iets om bij stil te staan.

De kerkenraad beraadt zich op activiteiten die de verjaardag van het godshuis moeten opluisteren. Er zijn al wel wat ideeën geopperd voor het jubileumjaar. De kerkenraad vraagt zich af of er nog mensen zijn die oude foto’s of andere wetenswaardigheden hebben om te vermelden. Misschien is een expositie mogelijk.

Het gebouw is al lang niet meer alleen voor het geloof belangrijk. Er vinden veel meer activiteiten plaats. Dat wil de kerkelijke gemeente ook. De Protestantse Gemeente IJhorst- de Wijk telt rond de 1000 leden. Een groot deel is lid op papier.

Volgens sommigen en zeker volgens de inwoners van IJhorst en de Wijk staat de kerk op een van de mooiste plekken van ons land, aan de boorden van de Reest en uitkijkend over het Reestdal. De Stichting Beheer Kerkelijke Gebouwen (SBKG) werkt momenteel hard aan de subsidieaanvraag bij de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed voor het onderhoud van het gebouw. De huidige subsidieperiode loopt volgend jaar af. Het gaat om contracten met een looptijd van zes jaar.

Daarbij behoort een gedegen onderbouwd plan en dat begint met de inspectie van de bouwkundige staat van de kerk. De inspectie is inmiddels geweest en het rapport is de onderbouwing voor de te verwachten onderhoudskosten. Vervolgens kan op basis daarvan de subsidie worden aangevraagd. Het onderhoud van een dergelijk rijksmonument loopt altijd flink in de papieren.

De kerk bestaat dan twee eeuwen, maar de plek waar de kerk staat, wordt al sinds de diepe middeleeuwen en mogelijks al zelfs daarvoor gebruikt als plek om het geloof te beleven. Sommige bezoekers ervaren de energielijnen die nabij de kerk samen schijnen te komen. Men zegt dat onze verre voorouders op kruisingen van energiebanen door het landschap kerken bouwden. Bezoekers reppen vaak over een rustgevende plek, waar het goed toeven is. Het bedehuis is dan ook een geliefde plek om te trouwen.

Vanuit het klooster Zwarte Water bij Hasselt werd de kerk in IJhorst in de 13de eeuw gesticht. In 1292 wordt gezegd, maar bij graafwerkzaamheden in 1887, tijdens de bouw van de consistoriekamer, stuitte men op een grafkelder met het jaartal 1245. De kerkgangers kwamen niet alleen uit IJhorst, maar ook uit de Wijk en De Schiphorst. Ook de bewoners van havezate De Havixhorst en het klooster van Dickninge beleefden er hun geloof. Via kerkpaden door het landschap, die er nog altijd zijn, liepen ze naar het bedehuis. Tot 1611 werd in het kerkgebouw de katholieke mis gevierd, daarna waren het de protestantse gelovigen die er ter kerke gingen.

Het eerste waarschijnlijk houten kerkje, werd rond 1400 vervangen door een nieuwe kerk die in 1653 werd vergroot. Al die tijd stond er waarschijnlijk ook een klokkenstoel. Voor een toren was waarschijnlijk geen geld. In 1792 werd besloten tot uitbreiding van de kerk, omdat het aantal lidmaten toenam. Echter pas in 1822 werd besloten tot de bouw van een geheel nieuwe kerk. Het duurde lang, omdat men het niet eens was over de begraafplaats waarvan een deel moest wijken als het godshuis er gebouwd zou worden. Jan Arend Godard de Vos van Steenwijk tot Dickninge, toen nog maar 4 jaar oud, legde de eerste steen op 14 april 1823. Er verrees ook een nieuwe klokkenstoel, als vervanger voor het oude bouwwerk.

Nieuws

menu