Recensie | Bruno Vanden Broecke laat publiek beduusd achter

Een monoloog van twee uur en een kwartier in het Vlaams over een missionaris in Congo: op voorhand zou je je een swingender zaterdagavond willen wensen. Maar o wee, aan het eind sta je een beetje wezenloos en beduusd te applaudisseren en vraag je je af wat je nou net is overkomen.

Bruno Vanden Broecke kruipt in de huid van een oude, maar vitale missionaris die terugblikt op zijn leven en werk.

Bruno Vanden Broecke kruipt in de huid van een oude, maar vitale missionaris die terugblikt op zijn leven en werk. Foto: Koen Broos

Je was meegezogen in het personage van een Belgische missionaris op leeftijd die terugblikt op zijn leven. En wel op dusdanige wijze dat je zelfs de emoties even intens ervoer als hij met een apotheose die je voor de rest van het weekend volledig schaakmat zet.

Nieuws

Meest gelezen