Recensie | Publiek in Meppel kan zich onderdompelen in heerlijke kolderieke nonsens van Kasper van der Laan.

Het mooiste verhaal bewaart Kasper van der Laan woensdagavond in de grote zaal van Ogterop in Meppel voor het laatst. Hij heeft al een klaterend applaus in ontvangst genomen en applaudisseert op zijn beurt voor het publiek. Hij is zo blij dat hij na de coronabeperkingen weer voor 150 fans mag optreden.

Kasper van der Laan met de voorstelling 1 Kilo.

Kasper van der Laan met de voorstelling 1 Kilo. Foto: Anne van Zantwijk

Hij sluit af met een verhaal over de eigenaar van een notenbar. Een nonsens-verhaal dat doorspekt is met de typische Van der Laan-ingrediënten. Bijzondere absurdistische filosofieën en interpretaties die hij bijna achteloos over het publiek uitstort. Er is natuurlijk goed over nagedacht, maar het gaat vaak nergens over.

Compliment

De wijze waarop hij stilstaat bij details doet af en toe denken aan de grootmeester van de humor, Toon Hermans, voor veel jongeren een onbekende schim uit het kleinkunstverleden. Als deze vergelijking in de verte opdoemt – en dat gebeurt bij oudere jongeren en jonge ouderen – is dat een reusachtig compliment.

Kasper van der Laan speelt, bijna jongleert met zijn publiek. Naturel, nooit geforceerd, op een opwekkende nonchalante manier. Hij komt op en maakt hoekige bewegingen met zijn lichaam en ledematen. Hij komt er later op terug, met zijn armen en benen als scharnieren. Hoe hij ermee beweegt, zijn vingers spreidt en er fantasierijke gedachten aan koppelt, het is hoogstaand cabaret van deze ras-stand-up-comedian.

Canon

De bezoekers eten uit zijn hand. Hij zit nooit verlegen om een reactie, ze komen vanzelf. Hij gaat er gevat en intelligent op in. De samenspraak met zijn publiek, de soms bizarre dialogen, ze vormen een speciale kwaliteit van zijn programma. Van der Laan laat de zaal een canon rappen. Met bewuste en onbewuste armgebaren van hem reageren ze op de dirigent van de lach. Kasper van der Laan weet zijn bezoekers massaal te laten opdreunen dat 1 kilo, de titel van zijn nieuwe programma, 2 pond, 10 ons en 1000 gram is. Dat herhaalt zich een aantal keer, het weetje komt steeds terug.

Geniaal is zijn vraag annex betoog wat het publiek van hem heeft geleerd. Dan passeert een vreugdevolle samenvatting van de kolderieke invallen, de niks om het lijf hebbende praktische levenservaringen, zoals over de wc-gang en meer van de heerlijke kolder die hij er met de haren bijsleept.

Bontjassen

Het decor bestaat uit een rek met van een afstand te zien bontjassen, waarmee hij een paar keer speelt. Hij aait de stof, haalt er glazen water uit en een vloerkleed waarin hij zich als een koning van de humor rolt.

Hij heeft enkele ijkpunten in zijn programma geweven, zoals scenes uit de ogenschijnlijk gedateerde film Grease . Hij geeft er nieuwe humorvolle draaien aan. Iedere cabaretier probeert wel eens de bezoekers te verleiden tot meezingen. De wijze waarop Kasper van der Laan en zijn fans Totally eclipse of the heart van Bonnie Tyler ten gehore brengen, illustreert de grote mate van spontaniteit die Van der Laan oproept. De vrije zit in de zaal na de lange periode van beperkingen heeft wellicht de bezoekers in een extra vrolijk humeur gedompeld. En de wetenschap dat het de laatste theateravond was onder leiding van de tweekoppige interim-directie maakt 1 Kilo in nog meer opzichten gedenkwaardig. Van der Laan is zijn gewicht in goud waard.


Voorstelling: 1 Kilo, Kasper van der Laan, woensdagavond grote zaal Ogterop; 150 bezoekers. De voorstelling is ook te zien in De Tamboer in Hoogeveen (4 februari 2022) en in De Meenthe in Steenwijk (10 februari 2022).

Ton Henzen