Recensie Martin Koolhoven trekt zijn publiek de filmset op. Theatercollege in Ogterop in Meppel boeit van begin tot eind

Een goede film bekijk je niet, die onderga je. Je leeft mee met de personages, moet lachen, plengt een traan of schrikt je plotseling een ongeluk. Zo’n film heeft een lange, complexe ontstaansgeschiedenis waarin scenaristen, regisseurs en acteurs hun uiterste best doen om jou uiteindelijk op het puntje van je stoel te doen belanden.

Maarten Koolhoven houdt het tempo er goed in.

Maarten Koolhoven houdt het tempo er goed in. Foto: Pepijn van den Broeke

Dat dit laatste ook lukt door het filmproces zelf uit de doeken te doen, bewijst regisseur Martin Koolhoven met zijn theatercollege Klassiekers met Koolhoven .

De prijswinnende filmmaker (zes Gouden Kalveren voor zijn westernthriller Brimstone ) maakte eerder twee seizoenen van het TV-programma De Kijk van Koolhoven , waarin hij in thematische uitzendingen vol passie vertelt over zijn favoriete filmscenes en allerlei aspecten van het métier ter sprake brengt. Klassiekers met Koolhoven is een soort theaterversie van dit programma, mét filmfragmenten maar zonder special effects en flitsende montage. Daardoor is er meer tijd om de onderwerpen uit te diepen en blijft de inhoud beter hangen.

Ontleden

Martin Koolhoven is een begenadigd spreker die het tempo er goed in houdt. Hij spreekt klare taal, wijdt nergens te lang over uit en weet het met zijn losse verteltrant luchtig te houden, zelfs nadat hij zojuist een dramatische scène heeft laten zien. De voorstelling, die helaas niet erg druk bezocht was en daardoor nogal exclusief aanvoelde, begint met de openingsscène van Once Upon a Time in the West . Vakkundig ontleedt Koolhoven de technieken waarmee Sergio Leone minutenlang de spanning opbouwt en de personages mythologiseert. Deze beroemde beelden, die op de 11-jarige Martin grote indruk maakten, vormden later de inspiratie voor een scène in Brimstone .

Daarna volgen fragmenten uit onder meer Rear Window van Hitchcock en Jaws van Spielberg. Koolhoven vertelt over de ‘Point of view’ shots die je laten meekijken met een aan zijn stoel gekluisterde James Stewart. Of het belang van een rood zwembroekje op een vol strand. Omdat je hier normaal niet bij stilstaat, word je als het ware de filmset opgetrokken.

Interessant is ook de verhandeling over de oorsprong van film, die volgens Koolhoven in het vertellen van verhalen ligt. Hij denkt dat onze verre voorouders dat deden om een ‘surrogaatbeleving’ te creëren. Film is volgens hem een moderne versie van die verhalen. Het kan emoties naar boven halen waar we in ons dagelijks leven wat aan hebben. Dit in tegenstelling tot de ‘nutteloze’ emoties die reality-tv oproept. Ik kan daar alleen maar mee instemmen.

Voorstelling : Klassiekers met Koolhoven , Woensdagavond, Schouwburg Ogterop (Engelenbak) in Meppel, 25 bezoekers. De voorstelling is ook te zien op 29 oktober in De Meenthe in Steenwijk.